Verhalen - Drama van Slapton Sands




Het drama van Slapton Sands


Met zijn ondiepe lagune met daarachter steile kliffen was Slapton Sands aan de kust van Zuid-Devon meermaals het decor voor oefeningen voor een invasie. Het Amerikaanse leger hield hier zijn oefeningen, omdat dit gebied het meest leek op Utah Beach aan de Normandische kust. Op 27 april 1944 kwamen hier ongeveer 300 schepen en 30.000 Amerikaanse manschappen op zee samen voor een oefening die zo realistisch mogelijk moest verlopen, compleet met ondersteunend spervuur van de artillerie en tanks. Deze oefening die de codenaam Exercise Tiger had, was de zesde van een geplande reeks van zeven waarbij elke oefening grootschaliger was dan de vorige.

Op 28 april voer een Amerikaans konvooi van grote LST’s (landingsschepen voor tanks) de baai bij de plaats Lyme binnen en voer daar rond. Hun enige escorte bestond uit een Britse korvet. (een torpedobootjager die de konvooi ook had moeten escorteren, was de dag daarvoor bij een aanval beschadigd en in de haven gebleven.) Rond twee in de ochtend werd het konvooi verrast door negen snelle Duitse torpedoboten die vanuit Cherbourg waren vertrokken. Drie LST’s werden getroffen door torpedo’s die de munitie en brandstof in lichterlaaie zetten. Veel soldaten die benedendeks vastzaten, kwamen om. Degenen die van boord sprongen, kwamen er nauwelijks beter van af. Geen van de soldaten hadden geleerd wat ze precies met de opblaasbare reddingsgordels moesten doen. Toen ze met hun zware bepakking in het water terecht kwamen met de reddingsgordels om hun middel, konden ze niet naar de oppervlakte komen en verdronken. Twee LST’s zonken en een derde raakte beschadigd. 198 zeelui en 552 soldaten sneuvelden of raakten vermist en 89 mannen raakten gewond.

Ironisch genoeg waren deze aantallen hoger dan de verliezen die de Amerikanen een paar weken later leden bij de uiteindelijke aanval op Utah Beach. Om te voorkomen dat de Duitsers iets te weten zouden komen over de ophanden zijnde invasie, werden de lijken van diegenen die bij Slapton Sands waren omgekomen in het geheim begraven. Pas na de oorlog werd dit drama bekendgemaakt.

Een getuigenis van Marvin Perret, USS Bayfield:

‘Nog voor het eind van de nacht en in de dagen daarna werd operatie Tiger voor ons "de nacht van de bloedige tijger" …We mochten niet over het drama spreken. Ze zorgden ervoor dat we onze mond dichthielden. Het zou slecht geweest zijn voor het moreel.’